SIDEBAR
»
S
I
D
E
B
A
R
«
Marcas rexistradas, produtos comerciais e léxico
Set 9th, 2013 by Fendetestas

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Blue_tapes_cutter.jpg
http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Blue_tapes_cutter.jpg

O produto que nos ocupa é unha película fina e transparente elaborada a partir de celulosa vexetal tratada con elementos alcalinos e posteriormente ácidos, dando orixe á lámina que usamos en envases e envoltorios. Foi inventada e rexistrada polo enxeñeiro suízo E. Brandenberger en 1908 co nome comercial de Cellophane, palabra derivada de cell(ulose) e (dia)phane. Celulosa deriva do latín cella que significa “celda” e diáfano, do verbo grego διαφάνειν que significa “aparecer”. O inventor bautizouno co nome híbrido de “película de celulosa transparente”.

En canto á tira transparente adhesiva, o nome da marca Cello-Tape acabou por lexicalizarse e agora usamos a forma abreviada ‘celo’, aplicada a calquera película transparente con adhesivo, malia que hoxe en día non se fabriquen con celulosa, senón que predomine o polipropileno, un derivado do petróleo.

Ο polipropileno é un polí(mero) (πολύ + μέρος: moitas partes, porque son macromoléculas formadas por outras moléculas máis pequenas) que se obtén do propileno (ou propeno) palabra formada pola raíz prop- (que se usa para 3 átomos de carbono; como met- indica 1 átomo; et-, 2 e but-, 4). O seguinte elemento, -il- deriva do grego ὕλη “bosque”, “madeira”, “materia prima”, e de aí “orixe”, facendo referencia ao feito de que é a base á que se unen por enlace químico outros elementos. Por último, o sufixo -eno, igual que -ano, -ino úsanse para indicar o número de enlaces compartidos do hidrocarburo.

Ademais de ‘celo’, hai quen lle chama ‘fixo’, pronunciado [fikso] ou [fiso] , ‘tesafilm‘ ou ‘desafil’. Como se pode comprobar, todos son nomes de marcas comerciais lexicalizadas.

Podemos concluír que o nome común de “cinta adhesiva” non tivo o éxito de que gozaron as marcas, porque noutros lugares tamén se usan os termos escoch, diurex, celoven, etc. Τοdο depende da empresa que primeiro se implantou ou da predominante no mercado.

http://www.celoven.com/Images/prod_empaque_back.jpg

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/81/Scotch_Tape.jpg

Números romanos
Feb 20th, 2013 by Fendetestas

A orixe dos números é incerta, aínda que, para sermos exactos habería que falar de algarismos, cifras ou díxitos. Sabemos que se comezaron a escribir antes ca as letras, acompañados polos ideogramas dos elementos que se precisaba contar.

Inventáronse, ao igual que a escritura, en Sumeria, no territorio que hoxe ocupa Irak, pola necesidade administrativa de rexistrar por escrito os pagos, ventas e actividades mercantís.

Comezou usándose un sistema de base decimal, xa que son dez os dedos das mans que se utilizan para contar. Noutras culturas empregouse un sistema fundado no número vinte (utilizaban tamén as dedas). Por exemplo, o éuscaro, no que temos hogei ‘vinte’, hogeita hamar ‘vinte e dez’, berrogei ‘dous vintes’, berrogeita hamar ‘dous vintes e dez’ e en francés, aínda se di quatre-vingts (catro vintes) para o número 80. Pero non son os únicos sistemas numéricos… pensa, se non, en como contamos nós aínda os ovos, os pasteis, a vaixela, etc.

O caso é que o sistema de numeración romano fundábase no número 5, se cadra por influencia dos pobos preindoeuropeos e por usar, claro está, unha soa man para contar.

A forma que coñecemos destas cifras foi asimilada á de algunhas letras do abecedario e iso fai que o sistema sexa sinxelo de aprender posto que só utiliza estes sete símbolos: 

I V X L C D M
1 5 10 50 100 500 1000

Xa que logo, o número un non tería nada que ver coa letra I e, se non ‘e vero, ‘e ben trovato que a unidade estaría representada por un dedo ou unha marca vertical e así sucesivamente ata o 4. O cinco sería entón a man aberta (V) e a suma das dúas mans tería a forma da X. Máis difícil sería explicar o resto das cifras…

O máis probábel é que os romanos adaptasen algunha das letras do alfabeto grego que non utilizaron para o seu abecedario, aproveitando a coxuntura de que C é a inicial de centum M, de mille.

A norma xeral era escribir esas cifras de forma que non se repetisen máis de cinco veces (I, II, III, IIII) como corresponde a un sistema decimal con base cinco (biquinario). Así, 24 escribíase XXIIII, 54 sería LIIII como pode verse na porta correspondente do Coliseo romano:

Deste xeito, non tería importancia a orde na que se escribisen as cifras xa que o sistema consistía en sumar os díxitos: 18 = XVIII ou XIIIV ou VXIII, etc. Trátase dun sistema aditivo e non posicional como o que usamos hoxe. Pronto, e para evitar confusións, tendeuse a colocar xuntas as cifras iguais, poñendo as meirandes á esquerda, e deixando á dereita as máis pequenas: 66 sería LXVI, é dicir, 50+10+5+1.

Co tempo xurdiu a necesidade de abreviar o sistema, especialmente para o uso epigráfico: non é o mesmo gravar na pedra catro símbolos (IIII) que dous (IV). Desta maneira, unha cifra menor colocada á dereita, suma, pero colocada á esquerda, resta. Así, VI, sería 5+1 (6), mentres que IV, sería 5-1(4). En contrapartida hai que considerar, non só o valor dos símbolos, senón tamén, a súa posición. Esta novidade fai que un número como 1999 pase de dezaseis símbolos (MDCCCCLXXXXVIIII) a só sete (MCMXCIX).

Con todo, as posibilidades de resta, limítanse ás cifras que inclúen o catro e o nove.

IV IX XL XC CD CM
4 9 40 90 400 900

 

PROPOSTAS DE INVESTIGACIÓN

  • Explica a etimoloxía das seguintes palabras: número, cifra, algarismo, díxito.
  • Atopa outros sistemas de numeración con base distinta da decimal.
  • Para que se seguen a usar as cifras romanas hoxe en día? Busca exemplos na rede.
  • De onde proceden as cifras chamadas arábigas que usamos hoxe e cando foron introducidas?
  • Localiza países ou culturas que utilicen hoxe en día un sistema de numeración con cifras diferentes das nosas.

FONTES

Tedes varios sitios en internet para practicardes a numeración romana:

Orixes, cinco fitos na evolución humana
Mai 29th, 2012 by Fendetestas

Como estes días estivo connosco a exposición Orixes da Obra Social de La Caixa aproveitamos para visitala, aprender algo máis sobre a evolución da nosa especie e, como non, un anaco de etimoloxía.

 

Esta foi a nosa proposta de traballo por se alguén quere servirse dela:

1. Atopa información nos paneis da exposición ou completa cos teus propios coñecementos e con datos de internet para unir a definición cos seguintes termos e a etimoloxía, como no exemplo

  • antropoloxía: estudo do ser humano  (ὁ ἀνθρώπος,-ου  +  ὁ λόγος,-ου)
  • ardipithecus
  • afarensis
  • ramidus
  • paranthropus
  • ergaster
  • antecessor
  • neanderthalensis
  • rhodesiensis
  • floresiensis
  • mamífero
  • primate
  • antropopiteco
  • antropomorfo
  • paleolítico
  • humanoide
  • bípede

2. Inventa o nome das seguintes especies en función da definición que che damos:

  • Especie preto do mono atopado en Pontevedra: Parapithecus pontevedrensis
  • Con aspecto de mono e que camiña a catro patas
  • Home do sur con forma de pedra
  • Mono que leva pés
  • Estudo dos primeiros monos

Aquí vos deixo a ficha completa para descargar e tamén a presentación que vimos en clase cos datos etimolóxicos para completar os exercicios. Atopade nela os enlaces que necesitedes para resolverdes algunhas cuestións.

Non me podía resistir a poñervos esta montaxe de “multilingüísmo harmónico” nos folletos e trípticos que nos deron.  Haiche moito tradutor en paro…

Descubre os dous erros…
Abr 17th, 2012 by Fendetestas

Cal destas imaxes é correcta?

 

A noticia completa no Faro de Vigo e aquí, nun xornal con criterio.

Pero… non marchedes aínda porque, había máis

 

E a outra opción era:

 

 

 

 

 

 

Xeroglífico en grego
Feb 13th, 2012 by Fendetestas

Vistas as fotos das protestas de onte en Atenas… quen pode resolver este xeroglífico en grego?

Reparade nos seguintes elementos:

Cruz gamada con reminiscencias ao nacismo no escudo de Europa e o que parece un euro seguidode números… romanos?

  1. Con que letra do alfabeto a relacionas?
  2. En que culturas podes atopar representacións deste símbolo?
  3. Por que o nacismo adoptou este emblema e que significado tiña?
  4. €XI: por onde van os tiros deste “xeroglífico”?…

Dúas pistas: NON é o que parece e é máis MODERNO do que pensas.

 

 

Exercicios de grego
Dec 23rd, 2011 by Fendetestas

Aquí tedes o listado de exercicios do apartado cultural, literario e mitolóxico das 4 primeiras unidades referidas ao amor, ao mar, á morte e á muller no mundo grego.

Cómpre contestalas todas. Non é preciso que copiedes o enunciado. Basta con que poñades o número de páxina, o número de exercicio e a resposta a continuación.

Tedes que facelo nun documento de texto (Word, OpenOffice, etc.) e mo enviades ao correo electrónico antes do final das vacacións de Nadal.

Lédeo con atención e respondede a todo, porque á volta das vacacións faremos un exame tipo test sobre estas cuestións.

Reparade en que o primeiro exercicio de cada unidade vai ser sempre de vocabulario: atopar o significado e escribir o enunciado de palabras gregas do campo semántico asociado ao tema.

  • páx. 15: buscar o enunciado (artigo, Nominativo e Xenitivo) e significado das palabras do vocabulario; exercicios 1, 2, 3, 4, 8.
  • páx. 17: exercicios 2, 3
  • páx. 21: exercicio 1.
  • páx. 35: buscar o enunciado (artigo, Nominativo e Xenitivo) e significado das palabras do vocabulario, exercicios 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8.
  • páx. 37: continúa a narración de Aquilino Iglesia Alvariño, Teucro de paso por aquí. exercicios 2, 3, 4, 5.
  • páx. 54: exercicios 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.
  • páx. 55: exercicios 5, 7.
  • páx. 59: buscar o enunciado (artigo, Nominativo e Xenitivo) e significado das palabras do vocabulario, exercicios 1, 2, 3, 5, 6, 7.
  • páx. 61: exercicios 1, 2, 3, 4, 5, 6.
  • páx. 82: exercicios 1, 2, 3, 4, 5, 6.
  • páx. 84: exercicio 10.
  • páx. 88: buscar o enunciado (artigo, Nominativo e Xenitivo) e significado das palabras do vocabulario, exercicios 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 11, 12, 13
  • páx. 90: exercicios 1, 2, 4, 5
  • páx. 99: exercicios 6 a), 6 b)

Hai seis exercicios marcados con cores que precisan os textos que tedes a continuación:

  • páx. 15, exerc. 4   PLATÓN – O BANQUETE  (189c-190a)

Pois, ao meu parecer, os homes non se decataron en absoluto do poder de Eros, posto que se se decatasen levantaríanlle os maiores templos e altares e faríanlle os máis grandes sacrificios, non como agora, que non existe nada disto relacionado con el. Pois é o máis filántropo dos deuses, ao ser auxiliar dos homes e médico de enfermidades tales que, unha vez curadas, sería a maior felicidade para o xénero humano. Intentarei, pois, explicarvos o seu poder e vós seredes os mestres dos demais. Pero, primeiro, é preciso que coñezades a natureza humana e as modificacións que sufriu, xa que a nosa antiga natureza non era a mesma de agora, senón diferente. En primeiro lugar, tres eran os sexos das persoas, non dous, como agora, masculino e feminino, senón que había, ademais, un terceiro que participaba destes dous, cuxo nome sobrevive, aínda que el mesmo desapareceu. O andróxino, en efecto, era daquela unha cousa soa en canto a forma e nome, que participaba dun e doutro, do masculino e do feminino, pero que agora non é senón un nome que xace no esquecemento. En segundo lugar, a forma de cada persoa era redonda na súa totalidade, coas costas en forma de círculo. Tiña catro mans, mesmo número de pés que de mans e dous rostros perfectamente iguais sobre un pescozo circular. E sobre estes dous rostros, situados en direccións opostas, unha soa cabeza, e ademais catro orellas, dous órganos sexuais, e todo o demais como un pode imaxinarse segundo o dito. Camiñaba tamén recto como agora, en calquera das dúas direccións que quixese; pero cada vez que se lanzaba a correr velozmente, do mesmo xeito que agora os acróbatas dan tombos circulares facendo virar as pernas ata a posición vertical, movíase en círculo rapidamente apoiándose nos seus membros que entón eran oito. Eran tres os sexos e con estas características, porque o masculino era orixinariamente descendente do sol, o feminino, da terra e o que participaba de ambos, da lúa, pois tamén a lúa participa dun e doutro.

  • páx. 17, exerc. 2   RAMÓN CABANILLAS – O primeiro madrigal
Nun curruncho do Olimpo, certo día

que o Dios fillo de Venus e de Marte,

inda neno e sin xeito no seu arte,

no manexo do arco se impoñía,

botou man dunha frecha afiada e forte

e ó ceo a dirixeu tan por dereito,

         con tan cativa sorte,

que, ó caír, encravouse no peito.

         Amor, de amor ferido,

queixouse do dolor cun ai! sentido,

agre e doce, ridor e lastimeiro…

E foi este salaio de Cupido

            o madrigal primeiro!

  • páx. 35, exerc. 6  Canto III da ODISEA: Telémaco viaxa a Pilos para informarse sobre o seu pai

Levantárase Helios, abandonando o fermosísimo estanque do mar, cara ao broncíneo ceo para alumar os inmortais e os mortais caducos sobre a Terra doadora de vida, cando chegaron a Pilos, a ben construída cidadela de Neleo. Os pilios estaban sacrificando sobre a ribeira do mar touros totalmente negros en honor do de azulescura cabeleira, o que axita as terras. Había nove asentos e en cada un estaban sentados cincocentos homes e de cada un facían ofrenda de nove touros. Mentres estes degustaban as entrañas e queimaban as coxas en honor do deus, os de Ítaca entraban no porto; amainaron as velas da equilibrada nave, amarráronas, fondearon a nave e descenderon.

  • páx. 35, exerc. 7   Canto XII da ODISEA: Escila e Caribdis

No medio do escollo hai unha escura gruta volta cara ao Poñente, que chega ata o Erebo, por onde vós podedes facer pasar a cóncava nave, ilustre Odiseo. Nin un home vigoroso, disparando a súa frecha desde a cóncava nave, podería alcanzar a oca gruta. Alí habita Escila, que uvea que dá medo: a súa voz é en verdade tan aguda como a dun cachorro recentemente nado, e é un monstro maligno. Ninguén se alegraría de vela, nin un deus que lle dese cara. Doce son os seus pés, todos deformes, e seis os seus longos pescozos; en cada un hai unha espantosa cabeza e nela tres ringleiras de dentes apiñados e espesos, cheos de negra morte. Da metade para abaixo está agachada na oca gruta, pero ten as súas cabezas sobresaíndo fóra do terrible abismo, e alí pesca -explorándoo todo ao redor do escollo-, por se consegue apresar golfiños ou lobos mariños, ou ata algún monstro maior dos que cría a miles a xemidora Anfitrite. Nunca se prezan os mariñeiros de telo pasado de longo incólumes coa nave, pois arrebata con cada cabeza a un home da nave de escura proa e lévao.

Tamén verás, Odiseo, outro escollo máis chan -preto un doutro-. Farías ben en pasar por el como unha frecha. Neste hai unha gran figueira cuberta de follaxe e debaixo dela a divina Caribdis sorbe ruidosamente a negra auga. Tres veces durante o día a solta e outras tres volve a sorbela que dá medo. Oxalá non te atopes alí cando a está sorbendo, pois non che libraría da morte nin o que sacode a terra! Daquela achégache, máis ben, con rapidez ao escollo de Escila e fai pasar de longo a nave, porque mellor é botar en falta a seis compañeiros que non a todos xuntos.

Ler no seguinte enlace:

http://goo.gl/P8w9v

Ler o texto no seguinte enlace:

http://goo.gl/52L1k
Alfabeto cirílico
Xan 27th, 2010 by Fendetestas

Dende Historia na Lama chegades aquí na procura de información sobre o alfabeto cirílico e sobre a grafía do ruso. Se cadra vos preguntaredes que ten que ver o ruso con este blogue do mundo latino e grego. Xa veredes…

A lingua rusa pertence á rama eslava da familia de linguas indoeuropeas e, como podedes ver neste cadro, o ruso é unha lingua curmá do galego, xa que teñen devanceiros comúns: o eslavo e o latín, porén, como puidestes ir descubrindo na vosa procura de datos parece que non teñan nada que ver, pero iso ocorre porque só nos fixamos no aspecto externo, é dicir, no sistema de escritura que utilizan. As linguas latinas (e moitas outras) utilizan o abecedario latino e o ruso utiliza o chamado cirílico.

Se cadra, xa descubristes a orixe deste sistema de escritura. O sistema alfabético, é dicir, o que utiliza un símbolo para representar -máis ou menos- un son, naceu en Fenicia, na costa oriental do Mediterráneo, onde hoxe en día están Líbano e Israel e onde evolucionou cara á escritura árabe e hebrea, dúas linguas irmás (para dous pobos enfrontados).

Os comerciantes fenicios, levaron consigo tamén a súa escritura e esta foi agromando nas costas de Grecia na que deu orixe aos alfabetos gregos. Mirade este cadro comparativo coa forma das letras que naceron, ao fin e ao cabo, dos xeroglíficos exipcios.

Neste vídeo veredes como se supón que foi a evolución dos signos:

Este alfabeto grego, que tamén viaxou ata á península itálica cunha parada na cultura etrusca, foi o escollido, no século IX, polos monxes Cirilo e Metodio para, no seu labor misioneiro difundir as escrituras sagradas entre o pobo eslavo. Adaptaron as letras gregas, a súa lingua de formación e estudo, á fonética do antigo eslavo, que era a súa lingua materna. É o chamado alfabeto glagolítico, no que se basea o cirílico e do cal procede o actual alfabeto ruso. Na Galipedia podedes ler máis polo miúdo toda esta historia.

E aquí estamos. A cuestión que debedes resolver é o significado destas palabras:

  • Союз Советских Социалистических Республик
  • Владимир Ильич Ульянов (Ленин)

Primeiro unhas pistas gráficas…

Estas letras que se parecen aos ces e pes do noso abecedario latino, en realidade non teñen nada que ver con elas. Chegou o momento de comprobar se sodes quen de ler o alfabeto cirílico utilizando as correspondencias desta táboa:

Só tedes que substituír cada letra pola súa pronunciación aproximada para poder entender o que di. Tamén, se vos atascades, sempre está a posibilidade de recorrer a esta axudiña… pero é menos divertido e tes menos que discorrer, co cal non terás o privilexio de facerte máis intelixente.

E xa para rematar cun toque clásico, reparade na etimoloxía da palabra Tsar (царь), relacionada tamén co alemán Káiser, dato que podedes incluír na vosa webquest.

Homero e Joma
Dec 4th, 2009 by Fendetestas

Nesta ocasión quérovos presentar o traballo dun grande da ilustración: Joma.

Publica semanalmente na revista Magazine que se distribúe as fins de semana con xornais como La Vanguardia, Faro de Vigo, La Opinión da Coruña

logo magazine

Logo dunha serie de viñetas-reflexión sobre o libro, dende o ano 2007 vén aparecendo unha ilustración semanal na que conta un episodio dos poemas épicos de Homero. Xa rematou a historia de Odiseo e agora podemos ver a súa versión da Ilíada. Pero, aparte do seu trazo e uso da acuarela, o que fai que o citemos aquí é que utiliza o texto grego orixinal como parte do deseño e, así, as palabras de Homero tamén debuxan.

Mirade este exemplo da Odisea

2007_12_30 Polifemo, como un león, se come a los hombres de Odiseo

  • Ὥς ἐφάμην, ὁ δέ μ᾽ οὐδὲν ἀμείβετο νηλέι θυμῷ, ἀλλ᾽ ὅ γ᾽ ἀναΐξας ἑτάροις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλε, σὺν δὲ δύω μάρψας ὥς τε σκύλακας ποτὶ γαίῃ κόπτ᾽· ἐκ δ᾽ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν. τοὺς δὲ διὰ μελεϊστὶ ταμὼν ὡπλίσσατο δόρπον· ἤσθιε δ᾽ ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, οὐδ᾽ ἀπέλειπεν, ἔγκατά τε σάρκας τε καὶ ὀστέα μυελόεντα.

Odisea IX, vv. 287-292

  • Así eu lle falei, e el, con corazón implacable, nada me respondeu; mais ergueuse dun salto e, botando man ós meus compañeiros, agarrou a dous deles a un tempo, coma quen colle uns cadeliños, e esmagounos sen máis contra o chan. E os seus miolos para fóra corrían e mollaban a terra. De seguida, sortounos membro òr membro e preparouse con eles a cea. E, coma un león, criado nos montes, comeunos e nada deles deixou, nin entrañas, nin carnes nin ósos cheos de medula.

Tradución de Evaristo de Sela

Pois, como o alumnado de 2º de BAC ten como lectura obrigatoria a Ilíada e os de 1º unha versión da Odisea, vos propoño o seguinte:

  1. Por suposto, ler cadaquén a súa obra.
  2. Escoller un episodio do poema épico que leades e que vos guste e atopar as viñetas de Joma que aluden ao mesmo. Aquí vos deixo o enlace do Magazine onde aparecen. Teredes que ir buscando na barra numerada de abaixo porque só aparecen tres viñetas por páxina.
  3. Xa que a resolución na que aparecen na web non permite ler o texto, quero que o busquedes vós. En galego ou castelán está ben, pero en grego, como fixo Joma, xa sería ideal. Tedes varias opcións: a máis sinxela é localizar o texto nunha tradución ao castelán ou galego e, vendo o canto e os versos, buscalos na Biblioteca Augustana ou en Lato.

Isto é o que eu fixen coa viñeta de Polifemo que vedes arriba. Bueno, a ver que dades feito vós.

Blogs en Χείρων·Chiron
Nov 12th, 2009 by Fendetestas

Ben rapazas e rapaces… ímonos facer socios de Χείρων, un espazo onde profesorado e alumnado de clásicas compartimos ideas, materiais, propostas, etc… Aquí podedes ler en que consiste.

Pensei que o voso traballo non debe pasar desapercibido para o mundo e por iso vos invito a vos asociar.

Todos sabemos  quen foi este centauro

James Barry, a educación de Aquiles, 1772

e nós imos aproveitarnos das súas benéficas ensinanzas para acceder ao mundo quironiano.

Para vos asociar, podedes entrar neste índice de blogues no que se publican diariamente as anotacións de cada un de nós. Na columna da esquerda aparecen as bitácoras de profes, ordenadas segundo se foron asociando e debaixo as de estudantes e institucións.

Non teñades reparos porque os vosos blogues estean en galego, ao contrario. Veredes que somos lingüisticamente tolerantes, como non podía ser menos, e que pronto entenderedes e usaredes tamén os escritos noutras linguas. Trátase de compartir e participar.

Para rexistrarvos tedes que entrar neste formulario e enchelo cos vosos datos. En asunto podedes poñer “asociarme a Chirón” e, en mensaxe escribide que sodes estudantes de grego e latín do IES… etc.

Despois recibiredes no voso correo unha mensaxe de benvida e as instrucións para colocar no voso blogue a imaxe seguinte que serve de enlace coa páxina do centauro:

Edipo de Tebas was here
Out 8th, 2009 by Fendetestas

sinal stop-siga en Labancegos, Moeche (A Coruña)

Recoñecedes o sitio? Si, efectivamente, é o cruce onde Edipo se atopou co seu pai Laio e este sinal foi o motivo da disputa que deu lugar á morte do vello.

Isto aconteceu en Labacengos, no termo municipal de Moeche (A Coruña) e a foto é de María Luaces… publicada na xa coñecida sección de Chapuzas do ano 2008 da voz de Galicia.

Xa sabedes como continúa a historia…

edipofendetestas.stripgenerator.com

Podemos completar a historia se escoitamos a interpretación de Les Luthiers.


Les Luthiers – epopeya de Edipo de Tebas, cantar bastante de gesta

Aquí vos deixo algunhas visións gráficas do mito:

»  Substance:WordPress   »  Style:Ahren Ahimsa